The baby room is ready! Thanks daddy!

Well well, nog maar twee weekjes te gaan en dan wordt baby verwacht! Wat een feest! Sinds twee weken is Herman, mijn vader hier. Na op kraamvisite bij Ruth in Playa del Coco te zijn geweest, begon het geklus. Dus in de afgelopen dagen heeft hij een heuse baby kamer in elkaar getimmerd, met alles erop en er aan en ook nog een commode erbij. Ik heb me voornamelijk bezig gehouden met het geven van goedbedoelde adviezen en wachten tot het klaar was. Vanaf het moment dat al het grote werk gedaan was (alles dus: nieuw plafond, muren en vloer) kon het leuke werk beginnen: verven en decoreren.... Gelukkig wa sik niet zo lang geleden nog in Nederland helemaal los gegaan met de aanschaf van een paar pronkstukken, zoals de klamboe en de muurstickers... Zodoende, hier het resultaat!

Nederland 2010

De vakantie in Nederland zit er weer op... Ik heb een heerlijke maand gehad en had eigenlijk helemaal niet zo veel zin om terug te gaan naar Panama. Het moest er nou eenmaal van komen, en nu ik hier weer ben, is het ook goed allemaal. Maar het was zo gezellig in Nederland en hier... hier regent het alleen maar... Mijn tijd in Nederland heb ik voornamelijk besteed aan familie. Ik heb ombeurten bij Susan en Herman geslapen, en zo her en der een nachtje bij deze en genen. Perfecte timing was mijn komst in deze tijd van het jaar, want in deze periode hebben we meerdere verjaardagen in de familie. Het begon met de verjaardag van mijn broer Emiel en zijn dochter Julia. Zo sla je meerdere vliegen in een klap. Leuk om die kinderen van mijn broer te zien. Wat worden ze snel groot! En wat een huishouden zeg, drie kinderen... das een heel bedrijf! Mijn liefste nicht Pam vierde ook haar verjaardag en wat een feest dat dit samen viel met de intocht van Sinterklaas in Enkhuizen! Die beste man had ik al in geen jaren meer gezien! Leuke bijkomstigheid en het was een heel spektakel met zwarte Pieten die de Drommedaris beklommen en allerlei kinderen verkleed als zwarte Pietjes... Zo ook Abel van Pam en Max van Pim. Wat zijn het toch een spannende tijden als de goedheiligman weer in het land is! Ook bij Pam in huis is het een drukte van jewelste, met drie kinderen die overal een mening over hebben en er lustig op los kakelen. Maar het is wel heel gezellig! Op al deze verjaardagen geniet ik niet alleen van alle familie, maar ook van de lekkere hapjes en versnaperingen. Broodjes met allerlei beleg dat we in Panama niet kennen, banket staven, marsepein, pepernoten... je kan het zo gek niet bedenken. Nu is het normaal dat je tijdens een zwangerschap twee kilo per maand aankomt, maar ik denk dat ik in deze maand een heuse prestatie heb neergezet! Ik ben dan ook enorm gegroeid, en dat zal niet alleen de baby zijn die een groeispurt doormaakte. Voorafgaande jaren maakte ik altijd hele tournees door Nederland. Dit jaar heb ik het stukke rustiger aangedaan. Ik heb alleen een bezoekje gebracht aan Susanne in Keulen. Dat kost ook niks... voor maar 19 euro`s met de snelle trein sta je daar binnen 2 uur. Dit uitsapje was voornamelijk heel relaxt. Lekker uitgerust en bijgekletst en een beetje door het stadje van Keulen gewandeld. Lang geleden had ik me voorgenomen om tijdens elk bezoek aan Nederland een stedentrip te plannen. Zo dus ook dit jaar! Susanne is nou overigens weer terug in Bocas! Ik heb ook een nachtje geslapen bij Mariska in Arhnem en bij Sigrid in Groningen. Wat me elke keer weer opvalt bij deze vriendinnen, is dat het net lijkt alsof we vorige week nog bij elkaar op de koffie waren. Het voelt als vanoudst, hooguit heb je wat meer bij te kletsen. Heerlijk om ze weer gezien te hebben. Beide hebben ook leuke kerels uitgekozen. Ilja van Mariska gaat alweer jaren mee, en is inmiddels goud waard. Sigrid heeft sinds een jaartje bijna een nieuwe vriend en het ziet eruit alsof dat hem wel eens zou kunnen zijn! Sigi ziet er gelukkig uit! Natuurlijk ben ik met Herman ook een nachtje bij Oma Losser gaan slapen. Dit omaatje gaat er ook nog steeds hard tegenaan. Inmiddels al 93, geloof ik, maar nog volledig bij de les. We hebben lekker zitten Yatzeen en zijn ook gaan zwemmen in Duitsland op de vroege morgen. Daar was ze vroeger wel fanatieker in, nu lijkt het voornamelijk een sociaal gebeuren met alle andere ouwetjes. Deze periode in Nederland ben ik uiteraard ook naar de verloskundige geweest om te kijken of alles goed is met ons meisje. Ze spartelt er lustig op los, en lijkt in actie te komen zodra ik een momentje plat ga. De echo met de verloskundige was prima, maar echt mooi is anders. Op de foto`s zag ze eruit als een alien. Omdat we daar niet blij van werden, kreeg ik een doorverwijzing om 3D foto`s te maken. En die zijn een stuk leuker geworden. Ik denk duidelijk te kunnen zien dat ze Nino`s brede neus heeft en zijn lippen. Maar op weer een andere foto heeft ze net zo`n lange neus als ik. Oh oh, arm kindje, die heeft straks duidelijk vooraan gestaan toen de neuzen werden uitgedeeld... Wat ik heel gezellig en bijzonder vond, was samen met mijn moeder in bed liggen met onze handen op mijn buik. Zo heeft Susan de baby meerdere keren voelen schoppen en bewegen, en met een wc rollletje op mijn buik heeft ze zelfs het hartje gehoord. Dit is ook zeker een van de redenen waarom het me dit keer zwaarder viel om weer naar Panama te gaan. Daar heb ik geen lieve en zorgzame familie met wie ik dit soort momenten kan delen. Wat echt de klapper op de vuurpijl was, was het feestje van Herman, omdat hij na 43 jaar met pensioen is gegaan. Dat opzich is al een unieke gebeurtenis... wie werkt er nou 43 jaar in hetzelfde bedrijf? Maar dat ik op mijn laatste dag van mijn verblijf in Nederland daar ook bij kon zijn, dat vond ik wel heel erg leuk. Het feest was goed georganiseerd en het was een drukte van belang. Zo leuk voor Herman om op zo`n manier weg te gaan! Ik zou nog tijden door kunnen gaan over alle leuke ontmoetingen en dingen die ik heb gedaan deze maand. Maar het voornaamste is gewoon dat ik een heerlijke tijd heb gehad en dat ik een ongelofelijk lieve en leuke familie heb. En ons meisje krijgt een hele lieve oma en opa!

Ruth en Jenny: 2 zwangere eenden!

Niet zo lang geleden was Ruth een paar dagen met Freddy Buay in Bocas. Dat was heel gezellig. Dit is de eerste foto van onze kleine meisjes samen. Inmiddels is Ruth bijna aan de beurt want half december wordt haar babietje verwacht. En ik geniet op dit moment van een welverdiende vakantie in Nederland. Zodat ik straks verzekerd ben voor de geboorte van ons kleintje, half februari. En verwend dat we worden! Prenatal, Hema en alles wat met babies te maken heeft maakt gouden tijden door in Utrecht! Nog een geluk dat de winkels vol liggen met winterkleertjes, dat biedt iets van bescherming! Van Emiel en Marjolein heb ik de buggy gekregen, een hele stoere maar voornamelijk praktische wagen! Die heb je binnen een handomdraaid opgevouwen tot een klein pakketje. Ik twijfelde nog even of ik de bijpassende slaapzak ook mee zou nemen, puur en alleen omdat ie zo mooi is. Vervelend zeg dat het altijd zo warm is in Panama...

And..... it's a girl!

Zodra het de mensen duidelijk werd dat mijn bijzettafeltje niet zomaar dikker werd, kwamen de voorspellingen los. Als grote winnaar kwam het jongetje uit de strijd. En zoals vele vrouwen, was ook ik ervan overtuigd dat baby een jongetje was. Ondanks dat de stand qua dromen op 2-2 stond, was de jongetjes droom echter en gedetailleerder. Ik ging op het mes zitten ipv op de schaar, wat bij de Kuna Indianen Baby-test een duidelijk geval is van jongetje.....maar wat blijkt? We zaten er allemaal naast: baby is een meisje.... Hoe leuk is dat? Nino hoopte al op een meisje, sinds hij al een jongetje van 10 heeft. Volgens de doktor heeft hij 100% zeker zijn zin gekregen. Ik ben ook heel blij en moest een klein traantje wegpinken toen ik baby zag bewegen en alles goed en gezond blijkt te zijn. We hebben zelfs alle vingertjes en teentjes kunnen tellen. En baby heeft meet op alle fronten zoals het zijn moet. Ik ben nu al trots op baby! Volgens de laatste echo wordt baby op Valentijns dag geboren. Ruth's baby twee maandjes eerder. Ook zij krijgen een meisje, dus kunnen ze strakjes gezellig samen met het keukentje spelen en op reis gaan en dat soort dingen! Het is toch een fijne gedachte dat ons meisje straks een oudere en wijzere vriendin naast zich heeft als ze al deze avonturen gaan beleven. Je weet toch: Zo moeder, zo dochter!

Vakantie in eigen land!

Hallo allemaal! Onverwacht, maar wel heel erg leuk... Ik ben 25 october in Nederland voor een maand! Na wat onderzoek blijk ik alleen verzekerd te zijn, als ik elke 365 dagen op z`n mist voet op eigen bodem heb gezet. Dat is inmiddels alweer een tijdje geleden... En met zo`n bevalling voor de deur is het natuurlijk niet verstandig om onverzekerd rond te gaan lopen. Ja je hoort het goed: Ik ben 4 maanden zwanger! Dus kom ik gewoon op vakantie naar Nederland! Hoe leuk is dat? Ik nam me steeds voor om nu eens in de zomer te komen, maarja, dan had ik daar maar eerder aan moeten denken. Nu pik ik in ieder geval allemaal andere leuke festiviteiten mee: De verjaardag van nichtje Julia, Emiel en nicht Pam. Ik kan zelfs de intocht van de Sint meemaken in Enkhuizen... Nou, wat wil ik nou nog meer! En Herman gaat in die periode ook met pensioen, dus kunnen we oma bezoeken. En ik verheug me nu al op een middagje Sauna met Susan. De Hema en H&M plunderen....Alleen maar leuke dingen op de agenda! En dan het eten.... oh oh: bruine boterhammen met oude kaas, broodjes kroket met mosterd, lams-roti van de Surinamer, mijn moeders kip kerrie... En dan zien jullie me ook allemaal zwanger! Ik heb zin om jullie allemaal te zien!

De nieuwste flyers

Het is nu dan misschien rustig op het eiland, maar voor juli hebben we al aardig wat reserveringen binnen! Afgelopen week stonden we voor het eerst met een advertentie in een lokaal Puerto Viejo`s krantje: Que paso Caribe! Voordat het krantje was uitgebracht, hebben de makers al twee stelletjes deze kant opgestuurd! Deze vier mensen hebben samen ruim en breed betaald voor de publicatie van 4 issues! We zullen zien wat het gaat opleveren. En eentje voor de bikes... Bocas Bicis is inmiddels de grootste fietsen verhuur in Bocas. Alle fietsen zijn voorzien van een nummerbord met ons logo erop. Het blijft elke dag leuk om onze fietsen voorbij te zien rijden. We zijn dan misschien de grootste, maar zeker niet de enige. Afgelopen periode zijn er verschillende nieuwe bijgekomen, en ten onder gegaan. Ook wij hebben onze prijzen omlaag moeten gooien. Nu, voor het laagseizoen kost een fiets maar $8 per dag en de tweede helft van de prijs.

Flickr

This is a test post from , a fancy photo sharing thing.

Geen bericht is goed berich!

Ik had laatste keer geschreven dat ik vanaf un weer elke maand iets van me zou laten horen. Inmiddels is er lang en breed een maand gepasseerd, maar helaas geen spectaculaire nieuwtjes van mijn kant. Natuurlijk is ook het WK hier losgebarsten, alleen een beetje jammer dat de eerste twee wedstrijden om 6:30 in de ochtend beginnen... Bocas is nagenoeg leeg, op een paar verdwaalde backbackers na. Met geluk heb ik drie kamers vol, dus ik mag even zo goed niet klagen. Deze rustige periodes zijn ideaal om de huisjes bij te houden. We hebben cemente paadjes aangelegd, van de Saigon Straat naar de eerste twee cabanas. Als het veel regent, staan deze huisjes op het wáter en brengen de gasten veel modder mee naar binnen! Hopelijk is dat nu verleden tijd, maar we zullen het zien en beleven als de heftige regentijd weer losbarst. Verder hebben we alle huisjes gefumigeerd: al het hout ingespoten tegen beestjes. En dat blijkt elke keer hard nodig te zijn. Het balkon op de eerste verdieping is weer volledig geschuurd en in een nieuw laagje houtbeschermer gezet. Van de week heb ik de voorkant van Panama`s Paradise Property gepimpt. Nog meer planten naast de cayuco`s… ziet er zeer goed uit. Alleen een beetje jammer dat ik de hoofdwaterleiding geraakt had. Daar merkte ik niks van omdat het water maar drie keer per dag aan staat. De volgende ochtend zag ik wel een vreemd gaatje, waarvan ik me afvroeg of het soms een krab was, of een ander dier, die een holletje gegraven had. Toen ik terugkwam, stond ineens dit stukje van de straat blank, en hadden al mijn arme buren geen water! Shit! (Lang leven mijn watertank, dacht ik stiekem, want wat een drama als mijn gasten geen water hebben…) Water is een probleem in Bocas. Drie keer per dag gaat de waterkraan open water, en in die tijd hoop je dat de watertank bijgevuld wordt. Wij hebben hier een joekel, dus over het algemeen is het genoeg, zelfs bij maximale bezetting. Maar als er een kraan blijft openstaan, of vaker voorkomend, als de toilet blijft spoelen, ben je al dat water zo weer kwijt. En als de electriciteit uitvalt (geen zeldzaam verschijnsel hier) dan heb je ook geen druppel water. Dat is me nu al zo vaak overkomen, dat ik de informative tekst voor de gasten heb aangepast: Elk huisje heeft een emmer. Dus ik raad hen aan om die te vullen op de eerste dag van verblijf. Mocht de electriceit dan wegvallen, kunnen ze in elk geval een katte-wasje doen…En hoef ik niet meer te pas en te onpas in de watertank te hangen met emmers water… lang leve een derde wereld land! Een paar weken geleden was er de viering van de Black Virgin. Samen met Opa ben ik naar Bastimentso vertrokken en hebben we daar samen met Rafael deze feestelijkheden bijgewoond. Meer dan dans, eten en drinken is het niet. En alle opbrengsten kwamen ten goede van de school, dus dan moet je wel een hapje eten! Vorige maand hadden we senso en Panama. Alle mensen werden geteld en je moets thuisblijven tot ze bij je aan de deur waren geweest om een lijst met vragen door te nemen. Zelfs de toersiten. Als je ongeteld de deur uitging, kreeg je $50 boete. Dat is gemiddeld 25 uur werken voor de mensen hier, dus over het algemeen bleef iedereen braaf thuis. Het was sinds een paar dagen eindelijk mooi weer, dus alle gasten stonden te popelen om op tour te gaan. Gelukkig kwamen ze hier om 9 uur al langs, maar mensen verderop in de straat pas om 5 uur `s middags. Beetje jammerrr. Ik ben benieuwd wat de uitslag is van dit landelijke onderzoek…. Maar die resultaten zullen nog wel even uitblijven, verwacht ik. Verder staan Rafael`s House en Saigoncito inmiddels op Hostelworld and StudentUniverse. Hier kunnen mensen boeken en ze doen ook een aanbetaling, dus dat betekend dat ik elke dag de bezetting moet bijhouden. Ik heb me ingeschreven op deze sites, omdat zij samenwerken met de Lonely Planet, de reis-bijbel voor 90% van de reizigers. Het doel van Panama`s Paradise is om genoemd te worden in de 2011 editie van Panama! Dus over 3 maanden staan we hopelijk op deze site. Dat is de eerste stap in de goede richting! Gelukkig gaat het ook nog steed goed met de reviews op Tripadvsior. Inmiddels hebben we er al 47!

• 47 reviews of Panama's Paradise Saigoncito in Bocas Town

Met mij zelf gaat het ook goed. Heb nog steeds een vriendje, Nino. Hij is hel lief, behulpzaam en altijd vrolijk. Zondag speelt hij in de finale voor de eerste of tweede plaats in de Almirante Cup, waar ze al in geen jaren deel van hebben uitgemaakt. Als ze winnen krijgen ze een heuse outfit, spannende tijden dus! En of ze winnen of verliezen, het bier staat hoe dan ook koud! Hier in Panama laten ze geen gelegenheid voorbij gaan voor een feestje! Je maakt wat mee in Bocas!

DISCOVER PANAMA TV BOCAS DEL TORO (Part 2) with TV Host Brianna Meighan ...

DISCOVER PANAMA TV BOCAS DEL TORO (Part 1) with TV Host Brianna Meighan ...

Als je goed oplet, dat staat de dame die dit programma presenteert tussen de fietsen van.... BOCAS BICIS! Leuk of niet?

Jeetje, wat een tijd geleden dat ik een stukje heb geschreven, waar dan ook.... Laatste keer dat ik de weg terug gevonden had, was toen Saigoncito 7 nog nieuw was... Inmiddels is dit huisje al lang en breed klaar en al meerdere malen verhuurd. Al die houten huisjes vergen een boel onderhoud, daar ben ik inmiddels achter. Afgelopen maand ben ik bezig geweest met een opknap beurt aan Saigoncito 1, mijn oude huisje. Aan dit huisje moest van alles gebeuren, en nog steeds. Maar deze ronde hebben we kozijnen getimmerd, zodat het er net allemaal een stukje beter uitziet. En aangezien ik ooit, jaren geleden de kleuren blauw en geel gekozen had, was het nu echt tijd voor een frisse vervanging. Wat een toeval dat er nog een pot groene verf over was van Saigoncito 7. Dat maakte de beslissing een stuk gemakkelijker. Saigoncito 1 is het enige huisje dat volledig op zichzelf staat. Met de reserveringen ben ik erachter gekomen dat veel mensen (voornamelijk romantische stelletjes) om dit huisje vragen, dus was het noodzakelijk om hier wat extra aandacht aan te schenken. Op dit moment is het huisje verhuurd voor een maand, dus ik was net op tijd klaar. Wat mij betreft is Saigoncito 7 de mooiste van het stelletje. De kleuren: roze en groen geven enorme energie af, en de complimenten zijn dan ook niet van de lucht. Dit huisje heeft twee slaapkamers, een woonkamer, keuken en een balkon zowel voor als achter het huis. Perfect voor families of vrienden. Ikzelf woon naast Saigoncito 7. In het enige huisje dat nog niet is opgeknapt. En dat zal nog wel even op zich laten wachten. Nu alle verbouwingen voor zover weer verleden tijd zijn, stop ik nu mijn aandacht in de fietsen. Dit bedrijfje loopt, maar kost vooral veel in personeel. We hadden twee jongens in dienst, maar dit bleek uit de cijfers te veel van het goede te zijn. Wat erop neer komt dat ik nu ook enkele uren per dag fietsen sta te verhuren. In Panama hebben de fietsen nummerborden. Inmiddels hebben we 50 fietsen, en dat brengt nogal wat organistaie met zich mee. Vanmiddag heb ik samen met een computernerd de nieuwe nummerborden van Bocas Bicis ontworpen. Naats de officiele nummerborden van 2010, gaan we ook BOCAS BICIS nummerborden op de fietsen aanbrengen. Alleen nog een questie van het logo afdrukken op stickers en ... ziet onze business er ineens heel professioneel uit! We hebben hier net Semana Santa achter de rug, Pasen, zoals dat in Nederland heet. Nu komen we in het Low Season terecht. Afgelopen weken ben ik druk bezig geweest om Panama`s Paradise op elke vacation rental site in te schrijven. Inmiddels hebben we op www.tripadvisor.com al 23 reviews staan. Maar www.zoover.nl is nog een beetje karig, met 1 review. Dus hierbij vraag ik aan iedereen die mij bezocht heeft hier in Bocas, een review achter te laten op Zoover... Blijkbaar heb ik zelf de kracht van deze blog onderschat, want eens in de zoveel tijd krijg ik een mailje van iemand (onbekende) om te vragen of ik nog leef en hoe het gaat met de business. Plus: meedere reserveringen zijn uit deze blog voortgekomen. Dus: vanaf nu weer elke maand braaf een stukje tekst vanuit Panama`s Paradise. Wat te realiseren valt, want ik heb sinds een maand weer een computer thuis! Heerlijkheid!

Mi casita nueva

Vanaf het moment dat Panama's Paradise Caribbean Cabanas is ontstaan, is ons huizen-aantal snel verveelvoudigd en begon mijn leven als Nomade. We begonnen met de aankoop van de twee Cabanas (Saigoncito 1, 2 en 3) en in een van deze huisjes woonde ik zelf al vijf jaar zeer gelukkig. Als je maar twee cabanas hebt om te verhuren, is het niet handig om er zelf een te bezetten, dus ik ging verhuizen. Ik huurde een kamer van opa achter onze eigen Cabanas. "Handig, lekker dichtbij!": dacht ik. Niet lang daarna verhuisde het buurmeisje. Zij had een keuken in haar kamer, dus dat plekje wilde ik ook hebben. Er zat al een tussendeur in, dus die hoefden we alleen maar door te breken. Zo had ik ineens een twee-kamer appartement (nu Saigoncito 4 en 5). Niet lang daarna gaf ook mijn buurman Henk te kennen dat ie Bocas ging verlaten. Wow, dan heb ik de hele verdieping, dacht ik. Rond dezelfde tijd stond er een caravaan van bezoek uit Nederland op me te wachten. Mijn twee nichtjes Amy en Mandy kwamen langs, Ruth bleef wonen en Robin beet de spits af. Natuurlijk offerde ik mijn "mooiste" kamer op aan zo'n voornaam gezelschap. Toen alle dames hier waren, verhuisde ik naar de kamer van Henk, die toen nog verbouwd moest worden. Maanden lang zat ik in deze bouwkeet. Toen het eindelijk mooi werd en Saigoncito 6 was geworden, moest ik weer verkassen. Ik verhuisde van de ene kamer naar de andere. Het lag er maar net aan wat ik kon verhuren. Toen het toerisme begon toe te nemen en we regelmatig alles vol hadden, kwam ik erachter dat het niet altijd prettig is om naast je huurders te wonen. Ik wilde mijn eigen plekkie, maar wel dichtbij de Cabanas natuurlijk. Een tijdelijk huisje opende me de ogen: "Ik wil mijn eigen plekje!" Ik had mijn oog al vaker laten vallen op een Carribisch huisje direct achter de gallerij (Saigoncito 4, 5 en 6). Het stond al geruime tijd te huur, alsof het op me wachtte. En daar woon ik inmiddels alweer ruim een maand. Het huisje bestaat uit twee appartementen, dus volgend jaar verwacht ik Saigoncito 7 en 8 af te hebben. Of ik dan alsnog tussen de huurders in kom te wonen... dat zien we dan wel weer. Maar voorlopig hebben we onze handen vol genoeg aan het eerste appartement. Wat een heerlijk stekkie!

Panama's Paradise on Tripadvisor!

I while ago that I found my way to my blog. Well, here I am again, and lots of things have happened to me. The cabanas look better than ever. The two cabanas have a little yellow fence around it, to keep the dogs and children outside the garden. The plants grow fast and the it's a real jungle out there. This past month I cut down three banana-heads.... more than I can handle! Last year most of my time I spent in all the constructions taking place.... but now Saigoncito 4, 5 and 6 are ready to rent. Actually there have been days that all the cabanas and apartments were full! Felicidad completo! Saigoncito 4 is a double room with private bathroom and has a door that connects to Saigoncito 5. This room has a double bed, private bathroom and a kitchen. Than, my old room (that is still called Henks room) is now Saigoncito 6. This room has one bedroom with a double bed, a kitchen (brand new!), a bathroom and a private balcony. Things are looking good! I found myself a new job. I work for the Caribe Shuttle: the fast and eazy way to go to Puerto Viejo, Costa Rica. This job helps me a lot getting the peolpe into our cabanas. Since I am waiting for them to get out of the boats from the mainland. How do you mean: killing to flies in one hit! But as always when I finish something, I need another project. And also this time I found it. Right now I am working on Saigoncito 7 & 8.... And not so long ago I got submitted to Tripadvisor and some guests left awesome reviews.

“The place to stay in Bocas del Toro!”

Panama's Paradise Saigoncito

Jerseygil1981 3 contributions

Netherlands

Sep 7, 2009 | Trip type: Couples

The name is well chosen, this really is paradise! It was the best and prettiest place where I ' ve staid during my 4 month of travel trough central-america. The cabañas are just so nice! You have everything you n

eed and even more, the furnishement is excellent. Outside you can have a sit on your own balcony, Ly in your own hammock from where you can watch all the hummingbirds which are plenty around. Bikes are included which makes the stay in these cabañas even more perfect and the ow

ner is very helpfull with arranging further trips in Panama. I really can't say anything negative about this place. For sure we will stay there again when we come back to Panama.

“My comfortable home in the Caribbean...”

Sandmitesurfer 1 contribution

SoCal, USA

Sep 7, 2009 | Trip type: Friends getaway

These rooms were the perfect apartments for the well-travelled tourist. It was completely fortuitous that Jenny, the manager found my friend and I as we tiredly walked away from the main street looking for a peaceful, comfortable place to stay. We were provided with bicycles to use during our stay there which made our visit so much more authentically island living. The room was essentially a studio with a kitchen and bathroom. With those aspects and the Internet access, mosquito-free rooms and cozy decor, we felt right at home. I realize as I look back on this vacation my stay there was a respite from the backpacker hostels without paying an extraordinarily amount more. Our life there was perfect with evening meals on the porch, cribbage games during rest periods, naps and rides through the neighborhood. I wish to go back and have that time again. This place provided the comfort for travellers to relax and enjoy the vacation completely. Thank you!

Isn't that great? Jenny!

• Panama's Paradise Saigoncito rated "excellent" by 2 travelers

Back in Holland!

Terug in eigen land en blij om thuis te zijn! Het is koud in Nederland, maar de afgelopen dagen komt ook het zonnetje door en lijkt het zowaar al een beetje lente. Das is lekker natuurlijk. Mijn moeder stond me op Schiphol op te wachten met mijn inmiddels oude en vertrouwde winterjas van 8 jaar geleden. Bleek geen overbodige luxe, toen ik 's avonds rookwolkjes uit mijn mond blies. De eerste drie nachten heb ik achtereenvolgend bij mijn vader, moeder en broer en zijn gezinnetje geslapen. Leuk om al deze mensen weer te zien, en de nieuwste aanwinsten beter te leren kennen. Mijn vader heeft een nieuw stekje in Utrecht, maar voor de rest is het heerlijk om op al deze vertrouwde banken neer te ploffen en het nederlandse journaal te kijken. Overal wordt ook zo lekker hollands gekookt: hachee met rode kool en appeltjes, witlof-schotel met bladerdeeg en kaas en 's morgens een lekkere volkoren boterham. Mmmh! Je bent altijd weer zo gewend aan het wel en wee in Nederland. Een aantal keren overkomt me dat ik me een fractie van een seconde besef dat ik niet in Panama ben. Als ik mijn toiletpapier in het prullenbakje wil gooien en bij binnenkomst in de Hema, waar je je tas gewoon mee de winkel in mag! Vandaag hebben we de verjaardag van Robin, het zoontje van mijn neef Paul. En morgen vieren we de 90ste verjaardag van mijn oma Losser. Net voor beiden wat bosjes tulpen gekocht, dat is pas nederlandse Gezelligheid! Fijn om hier weer deel van uit te maken, ookal is het maar voor een paar weken.

Ruth neemt in Panama alle zaken waar omtrend Panama's Paradise! Dat maakt dat ik nu 100% relaxt en zonder zorgen op vakantie kan zijn! Lekker hoor!

Laterz

www.panamasparadise.com

Check this website: http://www.panamasparadise.com/

Carnaval is inmiddels alweer achter de rug.. Het was weer een spektakel!

On my way home....

Deel 1: (Zondag ochtend) En daar zit ik dan: op het vliegveld van Cancun, ready to go home! Het was een heerlijke maand in Mexico, maar het beste van op vakantie gaan is wat mij betreft nog altijd het thuiskomen. Dat duurt dan nog wel ff, maar ik ben in ieder geval op tijd (wat ook niet altijd zo is) en op weg. En, heel belangrijk, de eerste hindernis “check in” heb ik succesvol weten te volbrengen. Zoals altijd als ik op reis ga, sleep ik ook dit keer veel te veel baggage met me mee. En inmiddels meer regel dat uitzondering, smokkel ik ook vandaag weer een aantal stekkies mee. Omdat ik met Mexicana eerst van Cancun naar Mexico D.F. vlieg, mag ik maar 25 kilo meenemen. Al sinds Guatemala sleep ik met een grote kartonnen doos, die gaandeweg volledig is volgepropt. Gisteren, tijdens het wegbrengen van de groep, heb ik deze doos al gewogen op het vliegveld, zodat ik vandaag niet voor verrassingen zou komen te staan. En idd bingo: 25 kilo schoon aan de haak! Dat betekende dus dat ik mijn rugzak met al mijn kleding etc moest meenemen als handbaggage. Omdat handbaggage niet meer dan 10 kilo mag zijn, had ik de afgelopen weken lopen broeden op een tot in de detail uitgewerkt plan om Mexicana te slim af te zijn. De enige losse schakel van mijn plan de vraag waar ik mijn tas bewaakt, maar buiten het oog van Mexicana, kon achterlaten. Een alleraardigst meisje achter de koffie- counter wilde wel mijn vriendin worden, ondanks de drie camera’s die op haar gericht stonden. Ik mocht mijn mega rugzak bij haar achterlaten en kon zodoende met mijn doos en handbaggage inchecken. Dit alles verliep gesmeerd, precies zoals ik al die slapeloze nachten gehoopt had. Door de douane heen vond ik dan toch weer een beetje spannend: bang dat iemand me erop zou wijzen dat deze tas ten eerste te groot is voor handbaggage en ten tweede zeer zeker te zwaar. Maar dat gebeurde niet, dus nu zit ik ontspannen dit verslagje te typen. Deel 2: (dinsdag ochtend) Zit ik met mijn goede gedrag weer op een vliegtuig te wachten. Dit maal in het nationale airport van Panama, met bestemming Bocas del Toro. Oorspronkelijke plan was om gisteren de nachtbus te nemen, maar dit feestje ging niet door. De afgelopen weken heeft het hier zo ontzettend geregend dat hele stukken van de weg zijn opgeslokt door de rivier en verschillende landverschuivingen de weg bedekt hebben met bergen aarde en modder. Duidelijk geval van overmacht, dus een vlucht geboekt voor vanmorgen. Met alle rommel die ik al bij me droeg, plus de andere spullen die ik in Panama nog op de kop heb getikt, stapte ik vanmorgen vol goede moed een taxi in. Al de extra baggage checkte ik op mijn dooie gemakje in bij cargo, das goedkoper namelijk. Bij binnenkomst in de hal vond ik het op zich wel opvallend rustig, maar er ging nog geen lichtje branden. Toen mijn amigo Rocket van AirPanama vroeg voor welke vlucht ik geboekt had, begon ik wat te vermoeden. “ Duhhuh, de 6.45 uur vlucht natuurlijk!” zei ik, zoekend om mij heen kijkend. “Jenny”: zei Rocket “ Het is 7.30”. Oh no, I did it again, I missed a plane!¨ Maar zoals altijd eigenlijk, had ik ook nu weer een excuus. Mijn telefoon, het hoerending, valt steeds uit waardoor ik de tijd opnieuw moest instellen. Das dus gisterenavond blijkbaar niet helemaal goed gegaan. Met dat Rocket en ik alsnog bezig zijn met inchecken, krijgt hij het bericht binnen dat het vliegtuig nog op de landingsbaan staat en niet kan vertrekken door het hondeweer in Chirique en Bocas del Toro. Kwam het toch nog allemaal goed, sterker nog, heb ik weer geluk gehad. Zitten al mijn medereizigers al sinds 6.45 te zweten in het vliegtuig, terwijl de laatkomers (ik ben inmiddels niet meer de enige) gezellig nieuws uitzendingen zitten te buizen in de wachtzaal. Er wordt gesproken over een regelrechte ramp. Sinds vanmorgen is er weer communicatie mogelijk. De afgelopen dagen was zowel de telefoon als internet afgesloten. Ggggrrr: het is nu 12.30 uur en we zitten nu gezellig met z’n allen in de wachtzaal. Het is nog maar de vraag of we hier ooit wegkomen…. Maar als je dan eenmaal in de lucht hangt, is het verrassingspakkketje van AirPanama een extra groot feest!